اقتصاد فضا و توسعه روستایی

اقتصاد فضا و توسعه روستایی

تحلیل نابرابری فضایی شاخصهای مسکن در مناطق روستایی استان کرمانشاه

نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا دانشگاه کردستان
2 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه اصفهان
4 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه تربیت مدرس تهران
چکیده
وضعیت مطلوب مسکن در نواحی شهری و روستایی یکی از شاخص­های توسعه اقتصادی اجتماعی در کشورهای جهان محسوب می­شود. تدوین یک برنامه جامع در بخش مسکن به­منظور دستیابی به وضعیت مطلوب مسکن مستلزم شناسایی و تجزیه وتحلیل ابعاد گسترده این بخش می­باشد. از راه­های مهم آگاهی از وضعیت مسکن در فرایند برنامه­ریزی­های منطقه­ای، استفاده از شاخص­های مسکن می­باشد. این شاخص­ها که بیانگر وضعیت کمی و کیفی مساکن در هر مقطع زمانی است، راهنمایی مؤثر جهت بهبود برنامه­ریزی مسکن برای آینده می­باشد. در این رابطه پژوهش حاضر با استفاده از شاخص­های مسکن به بررسی وضعیت مسکن مناطق روستایی شهرستان­های استان کرمانشاه، و سطح­بندی نواحی روستایی آن با استفاده از این شاخص­ها پرداخته است. روش تحقیق پژوهش حاضر مبتنی بر روش اسنادی و توصیفی است. اطلاعات مورد نیاز از نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1385 استان کرمانشاه استخراج شده است. در این مطالعه از 34 شاخص برای بررسی وضعیت موجود استفاده شده است. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم­افزار SPSS و مدل TOPSIS، سطح­بندی شهرستان­ها بر اساس تحلیل خوشه­ای و نمایش توزیع آنها با استفاده از نرم­افزار ArcGIS انجام گرفته است. به­منظور سطح­بندی نواحی همگن روستایی از روش تحلیل خوشه­ای استفاده و نقاط روستایی استان به 3 گروه همگن طبقه­بندی شده­اند که بر اساس آن مناطق روستایی شهرستان­های کنگاور و هرسین در بالاترین سطح و مناطق روستایی شهرستان­های دالاهو، ثلاث و باباجانی، اسلام­آبادغرب، پاوه، روانسر، قصرشیرین، گیلانغرب و جوانرود در پایین­ترین سطح از حیث برخورداری از شاخص­های مسکن قرار دارند.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The Analysis of Rural Spatial Imbalances the Rural Areas of in Kermansh Province

نویسندگان English

Hamed Ghadermarzi 1
Davood Jomeini 2
Alireza Jamshidi 3
Ramin Cheraghi 4
1 Assistant Prof. in Geography, Kordestan University
2 M. A. in Geography and Rural Planning, Isfehan University
3 Ph. D. Student in Geography and Rural Planning, Isfehan University
4 M. A. in Geography and Urban Planning, Tarbiat Moddares University
چکیده English

Optimum housing situation in both rural and urban areas is being considered as one of the social-economic indicators. Application of comprehensive and descent housing planning requires the identification and determination of different relevant dimensions and aspects. Using housing indicators and indices helps to evaluate the housing status which regional planning demands. These indices, which indicate both qualitative and quantitative aspects of housing, would be an effective guide regarding housing planning. This study aims to evaluate and investigate the rural housing status in Kermanshah using housing indicators .The research method is based on documentary as well as analytical one .Relevant data obtained from 1385- population survey. This study supports the application of 34 indicators and indices. The analysis of this study further requires the application of spss and topsis techniques .It further demands clustering technique as well as Arc-Gis. This study suggests that there exist three homogeneous clusters. Kangavar and Harseen stand at the top as opposed to Dalahoo, Eslamabade- Qarb, Paveh, Ravansar, Gilan-e- Qarb and Javanrood which rank the lowest accordingly.

کلیدواژه‌ها English

Spatial analysis
TOPSIS Model
Clustering analysis
Housing Indices
rural areas
Kermanshah

  • تاریخ دریافت 18 خرداد 1405
  • تاریخ اولین انتشار 18 خرداد 1405